alles_wat_aandacht_krijgt_groeit.jpg

Een stukje over mijzelf

Marjo LamIk ben Marjo Lam, geboren in 1956. Ik woon in Harderwijk en werk bij ROC Landstede als kadermanager Leren en Ontwikkelen.

Mijn passie voor leren en ontwikkelen begon al op de kleuterkweekschool. Pedagogiek was namelijk mijn favoriete vak. In 1979 besloot ik na de geboorte van mijn oudste zoon te starten met de studie pedagogiek aan de universiteit van Utrecht. Ik werkte parttime in buurtcentrum Tweede Daalse Dijk in Utrecht als peuterleidster. Later veranderde de naam in buurthuis de Uithoek. Na het afronden van de pedagogiekstudie en de geboorte van mijn drie kinderen werd ik sectorcoˆrdinator kinderopvang bij welzijnorganisatie Zeeburg in Amsterdam. Kinderopvang stond in de politieke belangstelling. Samen met enthousiaste leidinggevenden en ambtenaren van het stadsdeel Zeeburg hielden we ons bezig met het realiseren van nieuwbouw, brede scholen, Reggio Emillia, alternatieve naschoolse opvang, voorschoolse ontwikkelings- stimuleringsprojecten zoals Piramide en Kaleidoscoop. In deze periode rondde ik de studie Hoger Management af. 

Na een aantal jaren maakte ik de overstap naar het onderwijs. Ik gaf les bij ROC ASA Hoogsticht in Utrecht en werd opleidingscoördinator. Na drie jaar maakte ik de overstap naar ROC Landstede. Ik werkte in het team helpende Zorg en Welzijn. Ik verzorgde lessen en hield ik mij bezig met onderwijsontwikkeling. Nu ben ik kadermanager leren en ontwikkelen en ik houd mij bezig met het ontwikkelen, implementeren, evalueren en bijstellen van competentiegericht opleiden binnen Landstede. 

Niet alleen is werk belangrijk voor mij, ik sport ook regelmatig. Ik ben lid van volleybalverenging VVH in Harderwijk. Ik train daar een keer in de week en speel (meestal) wekelijks een competitiewedstrijd. In de winter ben ik gek op skiën. We hadden in Oostenrijk een wintercaravan staan waar we regelmatig gebruik van maakten. De camping gaat helaas dit jaar renoveren en onze caravan werd daar de dupe van. We moeten op zoek naar een alternatief.

Het allerbelangrijkste is echter mijn familie: man, ouders, zoons, schoondochters en kleinkinderen. Ik ben oppasoma op woensdag en vaak ook op zaterdag. Ik geniet ervan om samen met de kleinkinderen te knutselen, te lezen, naar het bos te gaan of gewoon lekker (buiten) te spelen. Door bewust naar hen te kijken leer ik veel over het leren van kinderen. Uit deze observaties trek ik conclusies die ik vergelijk met de kennis uit de boeken. Ik zie dat het eigenlijk allemaal zo vanzelfsprekend is, leren is zo natuurlijk. Als ze nieuwsgierig zijn en uitgedaagd worden komen ze vanzelf in actie. Ze vragen informatie, ze oefenen, ze imiteren, ze leren van en met elkaar, ze ontdekken. 

Op dit moment werk ik aan een artikel¥Leren over Leren, leren we door jonge kinderen in hun omgeving te observeren. In dit artikel staan tal van voorbeelden beschreven. Dit artikel zal binnenkort geplaatst worden. Ik hoop dat mijn artikelen en uittreksels op deze site u uitdagen na te denken over de inhoud, de vormgeving en organisatie van het onderwijs.